Alinea 41 Raad van State 8 juli 2015

3. De minister heeft aan het besluit van 4 februari 2015, zich daarbij baserend op het advies van de minister van Veiligheid en Justitie van 3 februari 2015, het volgende ten grondslag gelegd. Allereerst kan de traditionele erkenning van [appellant] door zijn [vader] door overdracht in 1999 van een schaap aan de familie van de moeder van [appellant], niet in Nederland worden erkend, omdat [appellant] niet heeft aangetoond dat die vorm van erkenning behoort tot het gewoonterecht van Ghana. Ten tweede kan die traditionele erkenning niet in Nederland worden erkend, omdat die niet is neergelegd in een door een daartoe bevoegde instantie conform de lokale voorschriften opgemaakte akte. In de geschiedenis van de totstandkoming van Boek 10 van het BW (Kamerstukken II, 2009/10, 32 137, nr. 3, blz. 60) is vermeld dat het voorkomt dat de Nederlandse overheidsadministratie wordt geconfronteerd met bescheiden waaruit kan worden afgeleid dat in het buitenland een erkenning heeft plaatsgevonden zonder dat de erkenning door een ter plaatse bevoegde instantie is neergelegd in een akte. Het gaat hier om landen waar geen burgerlijke stand of daarmee vergelijkbare administratie bestaat en waar een dergelijke erkenning als geldig wordt beschouwd, aldus die toelichting. In zo’n geval kan onder omstandigheden de erkenning in Nederland worden erkend. In Ghana is echter wel een burgerlijke stand, zodat dit geval reeds daarom niet onder die uitzondering valt. Nu de erkenning die volgens [appellant] in 1999 heeft plaatsgevonden niet in Nederland kan worden erkend, kan hij daaraan niet krachtens artikel 4, eerste lid, van de Rijkswet op het Nederlanderschap het Nederlanderschap ontlenen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e78bc93071d045678acbace310da0ae9f05d2eed82f8eca5ddd44436ced9b053 | shasum -a 256