Alinea 42 Raad van State 8 juli 2015

De minister heeft subsidiair aan het besluit van 4 februari 2015 ten grondslag gelegd dat, voor zover al een traditionele erkenning in Ghana - zonder dat die is neergelegd in een door een bevoegde instantie overeenkomstig de plaatselijke voorschriften opgemaakte akte - in Nederland zou kunnen worden erkend, erkenning ook dan niet kan plaatsvinden. Er is niet voldaan aan de voorwaarden die volgen uit de beschikking van de rechtbank Den Haag van 10 maart 2008 (ECLI:NL:RBSGR:2008:BC6198). [appellant] is in 1990 geboren, maar stelt in 1999 erkend te zijn. [appellant] heeft geen bewijs overgelegd ter staving van zijn stelling dat in 1990 een naamgevingsprocedure heeft plaatsgevonden waarbij [vader] aanwezig was. [appellant] draagt daarnaast niet de familienaam [vader]. Ook heeft [appellant] geen bewijs overgelegd waaruit volgt dat [vader] hem heeft verzorgd en ook niet dat [vader] hem van 1999 tot 2002 heeft onderhouden. De verklaringen die [appellant] heeft overgelegd van zijn [moeder] en de broer van [vader], [broer], zijn daartoe onvoldoende. [appellant] heeft slechts betalingsbewijzen overgelegd waaruit volgt dat [vader] van 22 november 2007 tot en met 15 september 2010 geld aan [appellant] heeft overgemaakt, maar dat is een periode ruim na 1999 en bovendien is [appellant] op 26 mei 2008 meerderjarig geworden. Tot slot staat de datum waarop de traditionele erkenning heeft plaatsgevonden niet vast. [vader] heeft op 7 februari 1998 het Nederlanderschap door naturalisatie verkregen. Niet kan worden uitgesloten dat de traditionele erkenning eerder heeft plaatsgevonden, bijvoorbeeld voordat [vader] het Nederlanderschap heeft verkregen. Ook in dat laatste geval heeft [appellant] niet het Nederlanderschap verkregen, aldus het besluit van 4 februari 2015.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e78bc93071d045678acbace310da0ae9f05d2eed82f8eca5ddd44436ced9b053 | shasum -a 256