Alinea 47 Raad van State 30 juni 2015

5.4. Niet in geschil is dat de gemeten concentraties zware metalen in het zeewater van de Oosterschelde als gevolg van uitloging ruim onder de maximale emissiewaarden van het Bbk liggen. In hetgeen [appellant sub 1], NOB, de Stichting en [appellante sub 4] op dit punt naar voren hebben gebracht ziet de Afdeling geen reden voor het oordeel dat het college heeft gehandeld in strijd met het voorzorgsbeginsel dat ligt besloten in artikel 6, derde lid, van de Habitatrichtlijn en artikel 19g, van de Nbw 1998, door in de passende beoordelingen bij de effecten van uitloging op de natuurlijke kenmerken van de Oosterschelde uit te gaan van de maximale emissiewaarden die daarvoor gelden ingevolge het Bbk. Daarbij neemt de Afdeling in aanmerking dat blijkens de Nota van toelichting bij het Bbk (Stb. 2007, 469) aan de maximale emissiewaarden voor uitloging een ecotoxicologische risicobeoordeling ten grondslag ligt. Daarbij is gekeken naar het daadwerkelijke effect van de gebruikte bouwstof op het leven in de bodem en het grondwater. Bij de bepaling van de gewenste maximale emissie-eisen is gerekend met een maximaal toelaatbare toevoeging (MTT) die hoort bij een hoog ecologisch beschermingsniveau, de HC 5 (hazardous concentration), zoals vastgelegd in het Nationaal Milieubeleidsplan 3. Bij dit beschermingsniveau vertoont 95% van het ecosysteem geen aanwijsbare negatieve effecten van de emissies, zo valt in de Nota van toelichting te lezen. In welk opzicht deze ecotoxicologische risicobeoordeling van het Bbk en het daarbij in acht genomen ecologisch beschermingsniveau niet afdoende zijn om negatieve effecten op het leven in de Oosterschelde uit te sluiten hebben [appellant sub 1], NOB, de Stichting en [appellante sub 4] niet inzichtelijk gemaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6402d46b32c5b08cb7a08be3c417c0c514f023a68be5f5ad2e8344388a9d57a1 | shasum -a 256