Alinea 31 Raad van State 6 augustus 2015

4.1. Uit de door de staatssecretaris genoemde uitspraak van de Afdeling van 27 februari 2012 en de uitspraak van de Afdeling 23 augustus 2013 in zaak nr. 201208734/1/V2 volgt dat reeds omdat een vreemdeling in een lidstaat van de EU erkend vluchteling is dan wel een subsidiaire beschermingsstatus heeft, is voldaan aan het bepaalde in artikel 3.106a, tweede lid, van het Vb 2000 (oud). Het in het tweede lid van artikel 3.106a van het Vb 2000 neergelegde vereiste dat de vreemdeling een zodanige band heeft met het betrokken derde land dat het voor hem redelijk zou zijn naar dat land te gaan, is niet gewijzigd ten opzichte van artikel 3.106a van het Vb 2000 (oud). Dat artikel 3.106a van het Vb 2000 ten opzichte van artikel 3.106a van het Vb 2000 (oud) in zoverre is gewijzigd dat dit tevens een uitwerking betreft van de in artikel 30, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vw 2000 neergelegde afwijzingsgrond, maakt dit niet anders. Gelet hierop heeft hetgeen de Afdeling in de uitspraken van 27 februari 2012 en 23 augustus 2013 heeft overwogen over de in artikel 3.106a van het Vb 2000 (oud) gestelde vereisten onverminderd te gelden voor artikel 3.106a van het Vb 2000. De door de vreemdeling aangevoerde omstandigheden dat een nader gehoor met haar heeft plaatsgevonden, de staatssecretaris feitelijk toepassing heeft gegeven aan artikel 64 van de Vw 2000 en dat haar partner en kind de Nederlandse nationaliteit hebben doen er niet aan af dat, reeds omdat de vreemdeling in Italië in het bezit is gesteld van een subsidiaire beschermingsstatus, is voldaan aan het bepaalde in het tweede lid van artikel 3.106a van het Vb 2000. Derhalve heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat de staatssecretaris zijn standpunt, dat de band van de vreemdeling met Italië zodanig is dat het voor haar redelijk zou zijn naar dat land te gaan, onvoldoende heeft gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa3466d3eb88cb26df1e71d79b2b130b319c56fc5669b3c9ff89c879454bdcf4 | shasum -a 256