Alinea 41 Raad van State 4 februari 2015

Als verhuurder lag het op de weg van [appellant] om in zekere mate concreet toezicht te houden op het gebruik van de woning. Ter zitting bij de rechtbank heeft hij verklaard dat hij ten tijde van de inspectie op 24 januari 2013 geen enkele keer de woning had gecontroleerd. De omstandigheden dat de woning pas drie maanden zou zijn verhuurd en hij de buurvrouw had verzocht om contact met hem op te nemen bij eventuele calamiteiten zijn onvoldoende om te oordelen dat hij heeft voldaan aan zijn plicht zich tot op zekere hoogte te informeren over het gebruik van de woning. Juist in het begin van de verhuur dient de verhuurder zich ervan te vergewissen dat de woning ook daadwerkelijk als woning wordt gebruikt. Bovendien heeft [appellant] eerder problemen gehad bij de verhuur van de woning. In dat geval ging het om illegale kamerverhuur. Derhalve was er voor [appellant] des te meer reden zich te informeren over het gebruik van de woning. Dat de strafzaak waarin [appellant] overtreding van de Opiumwet ten laste was gelegd inmiddels is geseponeerd, maakt niet dat hij niet als overtreder van artikel 30, eerste lid, aanhef en onder a, van de Huisvestingswet en artikel 45, eerste lid, van de Huisvestingsverordening kan worden aangemerkt. Uit het voorgaande volgt dat [appellant] niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij niet wist of niet kon weten dat de woning als hennepkwekerij werd gebruikt en hij derhalve als overtreder kon worden aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4de47dd5c6e63590f07b81622ee9a79c5ebd42c0c0987246022ed5647f3190d9 | shasum -a 256