Alinea 232 Raad van State 16 september 2015

Ten aanzien van de bestaande recreatiewoning overweegt de Afdeling dat het gebruik als recreatiewoning als zodanig is bestemd. Voor zover [appellanten sub 2] betogen dat een woonbestemming had moeten worden toegekend aan de recreatiewoning, is in de eerste plaats van belang dat de recreatiewoning ook in het vorige bestemmingsplan geen woonbestemming had. Het gebruik als zodanig was derhalve niet in overeenstemming met het toen geldende bestemmingsplan. Voorts is van betekenis dat de raad, gelet op hetgeen hiervoor is overwogen onder 8, het beleid voert slechts een nieuwe woonbestemming toe te kennen indien het gebruik voor wonen onafgebroken heeft plaatsgevonden vanaf de peildatum 1 januari 1988. Zoals ook uit het deskundigenbericht blijkt, is de recreatiewoning niet onafgebroken gebruikt voor wonen. Daarbij komt dat dit beleid niet geldt voor recreatiewoningen, vanwege - zo volgt ook uit de plantoelichting - de behoefte aan recreatiewoningen in de gemeente. Door desondanks een woonbestemming toe te kennen aan de recreatiewoning van [appellanten sub 2], zou de raad in strijd handelen met zijn eigen beleid. [appellanten sub 2] hebben geen bijzondere omstandigheden aangevoerd waarin de raad aanleiding had hoeven te zien af te wijken van zijn beleid. De samenhang met het perceel [locatie 2] noch het feit dat in het ontwerpbestemmingsplan een woonbestemming was toegekend, kwalificeren als dergelijke bijzondere omstandigheden. Hierbij betrekt de Afdeling dat de omstandigheid dat beide percelen eigendom zijn van [appellanten sub 2] niet een planologisch relevante omstandigheid is. Voorts kan de omstandigheid dat een woonbestemming voor het overige niet op overwegende bezwaren stuit uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening, wat daar ook van zij, niet tot een andere conclusie leiden. Het betoog faalt in zoverre.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4d90f1e41d038d59ec308958bf7a6422b14fcd55c714823773df27f1a3b5f5f | shasum -a 256