Alinea 22 Raad van State 16 oktober 2015

1.3. Anders dan de rechtbank heeft overwogen, bestaat geen grond voor het oordeel dat de staatssecretaris met de hiervoor weergegeven motivering ondeugdelijk heeft gemotiveerd dat de vreemdeling het verband tussen de eerdere niet aannemelijk gemaakte bekering in Iran en de motieven voor en het proces van de gestelde bekering in Nederland niet inzichtelijk heeft gemaakt en dat zijn verklaringen onvoldoende blijk geven van een weloverwogen en welbewuste keuze zich in Nederland tot het christendom te bekeren. De door de vreemdeling overgelegde verklaring van een voorganger van de Iraanse Kerk in Almere, inhoudend dat de vreemdeling een actief lid is van de Iraanse Kerk in Almere en regelmatig deelneemt aan kerkdiensten, conferenties en bijbelstudies, en de verklaring van de Commissie Plaisier van de Protestante Kerk in Nederland, waarin staat dat de vreemdeling tegenover die commissie heeft verklaard dat het christelijk geloof hem thans veel waard is en dat hij graag ook anderen over het geloof wil vertellen, leiden niet tot een ander oordeel. Daargelaten dat dergelijke verklaringen de verantwoordelijkheid van de vreemdeling onverlet laten om (ook) tegenover de staatssecretaris overtuigende verklaringen af te leggen over zijn bekering en het proces dat daartoe heeft geleid (vergelijk de uitspraken van de Afdeling van 6 maart 2014 in zaak nr. 201311217/1/V2 en 5 juni 2015 in zaak nr. 201410596/1/V2), heeft de vreemdeling met deze verklaringen, die voortborduren op zijn verklaringen over de eerdere, niet aannemelijk gemaakte bekering in Iran, het verband tussen die eerdere bekering en de motieven voor en het proces van de gestelde bekering in Nederland niet alsnog inzichtelijk gemaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3ca3c878f8bba71239f9de4ed07db45fc37e2b78168ad53c4f5080da7b7585b | shasum -a 256