Alinea 39 Raad van State 18 november 2015

5. [appellant] betoogt dat de rechtbank in de tussenuitspraak ten onrechte heeft overwogen dat de vraag, of iemand op een later moment in aanmerking komt voor een ligplaatsvergunning voor een plek die als ligplaats is aangewezen, in deze procedure niet aan de orde is. De rechtbank heeft miskend dat het college voor het verlenen van ligplaatsvergunningen gebonden is aan de aangewezen ligplaatsen. Voor een plek die niet is aangewezen als ligplaats kan geen vergunning worden verleend. Hij heeft een vergunning aangevraagd voor zijn huidige plek dan wel voor een andere, maar die aanvraag is afgewezen omdat geen ligplaats is aangewezen voor zijn woonschip. Hij heeft zijn huidige plek legaal ingenomen en er zijn toezeggingen gedaan dat hij die zou kunnen behouden dan wel op een andere plek ligplaats zou krijgen. Verder heeft de raad volgens [appellant] geen rekening gehouden met de overeenkomsten tussen de staat en de gemeente toen het bevoegd gezag over de ligplaatsen overging van het Rijk naar de gemeente. [appellant] verwijst ook naar de uitspraak van de Afdeling van 7 mei 2014 in zaak nr. 201307684/1/R6, waarbij de Afdeling volgens hem een bestemmingsplan heeft vernietigd omdat de raad bij de vaststelling ervan geen rekening had gehouden met een toezegging van het college. Het ging om een geval waarbij gronden voor woonschepenligplaats waren bestemd 15 m naast een brug bij de Zuidelijke Randweg en zich dus bevonden binnen de geluidszone van die weg. Bovendien lagen die gronden dichter bij de brug dan de plek die hij als ligplaats aangewezen wil hebben, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3b625fb90da050e377c7c5fa12bd64ba0abe4ba3dd0d43b8c2107e0cacf74d0 | shasum -a 256