Alinea 175 Raad van State 2 december 2015

Hierna ga ik, in punt 6.2, eerst in op de door Praxis bedoelde positieve verplichting op grond van artikel 2 EVRM, al dan niet in relatie tot artikel 13 EVRM. Artikel 2 bevat het recht op leven, artikel 13 het recht op een effectief rechtsmiddel bij de rechter in geval van schendingen van de rechten van het EVRM. Daarna besteed ik in punt 6.3 aandacht aan de positieve verplichtingen op grond van artikel 8 EVRM (het recht op familie- en privéleven), al dan niet in relatie tot artikel 13 EVRM, een bepaling die ook van belang kan zijn in milieuzaken. Vervolgens bespreek ik de vraag of Praxis zich in verband met op de genoemde artikelen gebaseerde positieve verplichtingen moet kunnen beroepen op de normen van externe veiligheid en de m.e.r. (punt 6.4). Ten slotte ga ik kort in op de door Schlössels opgeworpen vraag in hoeverre fundamentele rechten in het kader van de toepassing van het relativiteitsvereiste een bijzondere positie moeten hebben (zie punt 6.5). 6.2 Dat het EVRM betekenis heeft voor het omgevings- en milieurecht is algemeen bekend. (zie noot 216) De meest relevante artikelen in dit verband zijn, zoals uit punt 6.1 al blijkt, artikel 2, het recht op leven, en vooral artikel 8 EVRM, het recht op familie- en privéleven. (zie noot 217) Op grond van beide artikelen heeft de Staat niet alleen de negatieve verplichting zich te onthouden van inbreuken, maar ook positieve verplichtingen om - in algemene zin - de effectieve naleving van de betreffende rechten door derden te verzekeren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6346177a630748d82659bcff1494f0ab3e2e4bb977d2a936654fb0190a60b837 | shasum -a 256