Alinea 30 Raad van State 23 december 2015

4. [persoon] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het college niet in redelijkheid tot intrekking van de aan hem verleende vergunning mocht overgaan. Daartoe voert hij aan dat de vertraging te wijten is aan het handelen van het college. Na de eerste aankondiging van het college dat de vergunning zou worden ingetrokken, is hij niet met de bouwwerkzaamheden begonnen, omdat een eventuele definitieve intrekking zou leiden tot niet verhaalbare schade, aldus [persoon]. In dit verband merkt hij verder op dat het college hem niet de gelegenheid heeft geboden om alsnog gebruik te maken van de bouwvergunning dan wel aannemelijk te maken dat hij daarvan gebruik had willen maken. Voorts voert hij aan dat, anders dan de rechtbank heeft overwogen, de omstandigheid dat het realiseren van een tweede bedrijfswoning in strijd zou zijn met het nieuwe bestemmingsplan niet doorslaggevend is, nu hij beschikt over een onherroepelijke vergunning. Bovendien kan het nieuwe bestemmingsplan volgens [persoon] geen rol spelen, nu het college in bezwaar dient te toetsen aan de feiten en omstandigheden zoals deze waren ten tijde van het besluit van 18 juni 2012 en het nieuwe bestemmingsplan eerst nadien is vastgesteld. Ten slotte voert hij aan dat het college onvoldoende rekening heeft gehouden met het belang van het behoud van de bouwvergunning voor de voortzetting van zijn bedrijf.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/463c5beca9947b4f66c5b695e1dcc34c08133592a3e8ef5c521f896e4bee7220 | shasum -a 256