Alinea 35 Raad van State 14 januari 2015

De Belastingdienst/Toeslagen heeft in zijn verweerschrift in beroep te kennen gegeven dat aan de herziening artikel 21, eerste lid, aanhef en onder b, ten grondslag is gelegd. Aan het daarin bepaalde is in dit geval echter niet voldaan. Weliswaar staat de Awir er niet aan in de weg dat de Belastingdienst/Toeslagen na de definitieve vaststelling alsnog om gegevens en inlichtingen vraagt met het oog op eventuele toepassing van artikel 21, maar de dienst heeft niet aannemelijk gemaakt dat [appellante] wist of behoorde te weten dat de tegemoetkoming over deze jaren tot een te hoog bedrag was toegekend. Er is evenmin grond voor het oordeel dat [appellante] dat behoorde te weten. Dat [appellante] na de vaststelling desgevraagd niet heeft kunnen aantonen dat zij de volledige kosten voor kinderopvang volgens de jaaropgave heeft voldaan, is hiertoe onvoldoende. Ook het enkele feit dat gegevens in de overeenkomsten ontbreken is volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling daarvoor onvoldoende (vergelijk onder meer de eerder vermelde uitspraak van 21 mei 2014, alsmede de uitspraak van 1 oktober 2013, in zaak nr. 201210092/1/A2; www.raadvanstate.nl). Evenmin volgt uit het feit dat [appellante] de overeenkomsten zowel als houder en als ouder heeft ondertekend, dat zij wist of behoorde te weten dat de kinderopvangtoeslag over 2007 en 2008 op een te hoog bedrag was vastgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2b1353aa64fa696d1cc2ffe495f765c3c9bc6e8e7b42ff77b958bf9efa14329c | shasum -a 256