Alinea 81 Raad van State 25 maart 2015

5.3. Niet in geschil is dat [wederpartij] in het berekeningsjaar 2012 voor haar kinderen geen gebruik heeft gemaakt van gastouderopvang of opvang in een kindercentrum. Zij heeft dus geen kosten van kinderopvang gemaakt waarvoor aanspraak kan bestaan op kinderopvangtoeslag, als bedoeld in artikel 1.5 van de Wko. [wederpartij] had, gelet hierop, redelijkerwijs moeten of kunnen begrijpen dat zij geen aanspraak had op kinderopvangtoeslag, zodat haar ten onrechte voorschotten waren toegekend. Anders dan [wederpartij] stelt, is niet aannemelijk geworden dat zij de Belastingdienst/Toeslagen over deze situatie heeft geïnformeerd. Daar komt bij dat [wederpartij] op 17 september 2012 een digitale wijziging van haar gegevens betreffende het recht op kinderopvangtoeslag aan de Belastingdienst/Toeslagen heeft doorgegeven die niet strekte tot beëindiging van de voorschotverlening. Zij is derhalve ernstig nalatig geweest de juiste gegevens over haar recht op kinderopvangtoeslag aan de Belastingdienst/Toeslagen te verstrekken. Onder deze omstandigheden heeft de Belastingdienst/Toeslagen zich terecht op het standpunt gesteld dat het ontstaan van de toeslagschuld van [wederpartij] is te wijten aan grove schuld. De dienst heeft daarom het verzoek van [wederpartij] om een persoonlijke betalingsregeling op goede gronden afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ee83ff5f42ab8f05b959b8dc9db89090ba64eddb999b9e77079707a2ea5ae16 | shasum -a 256