Alinea 33 Raad van State 20 april 2016

De minister heeft in het kader van de uit artikel 4 van de Wob voortvloeiende inspanningsverplichting getracht te achterhalen onder welk bestuursorgaan nog documenten, voor zover die bestaan, berusten. Daartoe heeft de minister contact opgenomen met de CVOM, die, evenals bij de doorzending van het Wob-verzoek aan de minister, te kennen heeft gegeven dat aldaar geen documenten over de herinrichting van het kantoor door [bedrijf] aanwezig zijn. Voorts heeft de minister, zoals ter zitting nader toegelicht, telefonisch en via e-mail contact gehad met het Ministerie van Veiligheid en Justitie en het Landelijk Parket. Deze instanties hebben hem medegedeeld dat uit onderzoek is gebleken dat onder hen geen documenten berusten betreffende de herinrichting van het kantoor door [bedrijf]. Hij heeft aldus van deze instanties geen enkele aanwijzing gekregen dat onder hen documenten, zo al bestaand, berusten, die onder de reikwijdte van het Wob-verzoek vallen, aldus de minister. De Afdeling ziet geen reden deze toelichting voor onjuist te houden. Dat, naar [appellant] stelt, uit een van de openbaar gemaakte documenten volgt dat het Landelijk Parket als opdrachtgever bij de herinrichting van het kantoor van de CVOM betrokken is geweest en dus onder die instantie documenten zouden behoren te berusten, biedt onvoldoende grond voor het oordeel dat de minister aanleiding had moeten zien te twijfelen aan hetgeen het Landelijk Parket hem zelf heeft medegedeeld. Voorts biedt hetgeen [appellant] verder betoogt geen grond voor het oordeel dat de minister aanleiding had moeten zien voor twijfel aan hetgeen het Ministerie van Veiligheid en Justitie en de CVOM hem hebben medegedeeld. Gelet hierop heeft de rechtbank terecht overwogen dat de minister niet gehouden was het verzoek om informatie met toepassing van artikel 4 van de Wob naar deze instanties door te zenden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0af246c33a2e9d796a409b8c5ebe656c4713463b71d28fafe93f1130a591d611 | shasum -a 256