Alinea 48 Raad van State 26 april 2016

Anaconda, welk onderzoek in 2010 heeft plaatsgevonden, ziet op twee slachtoffers van dezelfde verdachte. Slachtoffer 1 heeft verklaard dat zij in 1999 door verdachte werd gedwongen om als prostituee in de seksinrichting van Wegra aan het Zandpad te gaan werken. Zij sprak bij aanvang geen Nederlands en de kamer werd door verdachte geregeld. Zij is ruim tien jaren in deze seksinrichting werkzaam geweest. Slachtoffer 1 heeft verklaard dat zij door verdachte werd mishandeld en dat zij, in weerwil van verwondingen, ziekte en zwangerschap, moest werken. Nadat slachtoffer 1 zwanger was en om die reden van een beheerder van Wegra niet meer mocht werken, heeft verdachte met [manager A] contact opgenomen en hem gevraagd om een kamer aan slachtoffer 1 te verhuren. Slachtoffer 1 moest daarna bij [manager A] komen, waarna zij alsnog een kamer kreeg toegewezen. In de achtste maand van haar zwangerschap heeft de politie haar van haar werkplek gehaald. Slachtoffer 2 heeft verklaard dat zij in 2009 door verdachte werd gedwongen om als prostituee in de seksinrichting van Wegra aan het Zandpad te gaan werken. Om een kamer te huren moest zij van verdachte naar het kantoor van Wegra lopen en naar [manager A] vragen. Toen zij dat deed, vroeg [manager A] haar of zij mevrouw [achternaam verdachte] was. Het gesprek tussen slachtoffer 2 en [manager A] dat daarna volgde, werd vertaald door verdachte, die voortdurend in telefonisch contact stond met slachtoffer 2 en haar instructies gaf. Beide slachtoffers hebben verklaard dat zij werden gedwongen om gedurende een groot aantal dagen per week en gedurende een groot aantal uren per dag in de seksinrichting van Wegra te werken. Beiden werden dagelijks door verdachte naar hun werk gebracht en weer opgehaald en konden niet zelfstandig over identiteitsdocumenten beschikken. Blijkens getuigenverklaringen van opvangmedewerkers van het aan het Zandpad gevestigde Huiskamer Aanloopproject Prostituees heeft slachtoffer 1 gewerkt met hechtingen boven haar rechteroog, dat verder dik en blauw was, daarna met een gebroken been en daarna tot in een vergevorderd stadium van haar zwangerschap. Blijkens deze getuigenverklaringen heeft slachtoffer 2 gewerkt met blauw geslagen ogen en met hechtingen. Bij vonnis van de rechtbank Utrecht van 1 juni 2011 (ECLI:NL:RBUTR:2011:BQ6884) is verdachte strafrechtelijk veroordeeld wegens mensenhandel. De rechtbank heeft deze veroordeling gebaseerd op de verklaringen van beide slachtoffers, die zij als betrouwbaar heeft aangemerkt en die op wezenlijke punten worden gestaafd door ander bewijsmateriaal. De bestuurlijke rapportage vermeldt voorts dat [manager A] in november 2010 in het kader van een getuigenverhoor de politie te kennen heeft gegeven geen verklaring bij de politie te willen afleggen en gaf daarbij de volgende reden op: "We hebben bij de Wegra afgesproken dat we geen verklaringen afleggen bij de politie. Als mijn directeur het goed vindt, dan kom ik nog wel terug." Nadat [manager A] de verhoorkamer had verlaten en met de directeur had gebeld, kwam hij terug en gaf de politie toen te kennen dat de directeur hem had gezegd dat hij zelf moest weten of hij een verklaring wilde afleggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5d9abea8a13eff03c7f3fa5f8c47466be231e4a112188765d13308a85e1b3cba | shasum -a 256