Alinea 30 Raad van State 4 mei 2016

Uit een van de processen-verbaal van 15 maart 2014 volgt dat het wat betreft het trappen tegen deuren op het politiebureau ging om de deur van de cel waarin [appellant] zat opgesloten en dat [appellant] alleen maar trapbewegingen kon maken naar de deur van de "ophoudkamer" omdat op dat moment zijn armen nog altijd in transportboeien zaten. Ter zitting heeft [appellant] toegelicht dat hij tegen de deur trapte omdat hij naar de wc moest, hij door de handboeien niet met zijn handen bij de bel kon en dus wel moest trappen om aandacht te vragen en voorts dat geen schade is ontstaan. Anders dan de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat de feiten en omstandigheden die de staatssecretaris aan het besluit van 3 oktober 2014 ten grondslag heeft gelegd, niet de conclusie rechtvaardigen dat er aanwijzingen zijn dat aan [appellant] het onder zich hebben van wapens en munitie niet langer kan worden toevertrouwd. Hiertoe is van belang dat deze feiten en omstandigheden onvoldoende zijn voor het oordeel dat deze een dreiging hebben gevormd of vormen voor de veiligheid van de samenleving. Voorts wordt in aanmerking genomen dat niet valt in te zien dat eerdere overtredingen van artikel 8, derde lid, aanhef en onder a, van de Wegenverkeerswet destijds slechts hebben geleid tot een waarschuwing en niet tot twijfel of aan [appellant] het voorhanden hebben van wapens en munitie nog kon worden toevertrouwd, maar het hiervoor beschreven gedrag van [appellant] thans wel voldoende is om aanleiding te zien voor de onder 4.1 bedoelde twijfel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0658244510a40f1a2294c30af33c738f7bd3bee12a6791a37480b8b66964e322 | shasum -a 256