Alinea 55 Raad van State 11 mei 2016

7.1. In de uitspraak van de rechtbank van 29 april 2014 lag het besluit op bezwaar van het college van 30 mei 2013 voor. Bij dat besluit besloot het college onder meer om een last onder dwangsom op te leggen inhoudend dat het oppervlak van de recreatiewoning van [appellant sub 2] moet worden teruggebracht naar 50 m². De rechtbank heeft in haar uitspraak geoordeeld dat dit besluit voor vernietiging in aanmerking komt, omdat het college handhavend had moeten optreden ten aanzien van de gehele recreatiewoning op het aspect bouwen en het aspect gebruiken in strijd met het bestemmingsplan. Daarbij is zij ervan uitgegaan dat geen concreet zicht bestond op legalisering van de recreatiewoning, omdat geen ontwerp van een bestemmingsplan ter inzage was gelegd dat de overtreding - het bouwen van een recreatiewoning zonder vergunning - legaliseert. Anders dan [appellant sub 1] betoogt, volgt hieruit niet dat het college in het ter uitvoering van de uitspraak te nemen besluit zonder meer handhavend diende op te treden. Zoals de rechtbank in de aangevallen uitspraak terecht heeft overwogen, diende het college bij het nemen van het nieuwe besluit de concrete legaliseringsmogelijkheden die op dat moment bestonden te betrekken. In de door [appellant sub 1] ter zitting aangehaalde uitspraak van de Afdeling rechtspraak van de Raad van State van 20 mei 1987 in zaak nr. R03847346, AB 1988/198, deed zich wel strijd voor met een eerdere onherroepelijke rechterlijke uitspraak. Deze uitspraak heeft derhalve betrekking op een andere situatie. Het betoog faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/85f24c397d952c34917feea143fbb497ecd6c0aab7ab6f98d7f598f03a977fec | shasum -a 256