Alinea 60 Raad van State 27 januari 2016

12.2. In het nader advies heeft Van der Poel, ter toelichting van de in het advies getrokken conclusie dat de door [belanghebbende] geleden schade niet volledig binnen het normale maatschappelijke risico valt, in de eerste plaats gesteld dat, gelet op het provinciale beleid, het toekennen van nieuwe bouwpercelen ten behoeve van nieuwe agrarische bedrijven in de omgeving niet tot de onmogelijkheden behoorde. Dat de planologische ontwikkeling in principe binnen dat beleid paste, laat echter onverlet dat [belanghebbende] de ontwikkeling, die op korte afstand van de woning heeft plaatsgevonden, niet behoefde te verwachten. Gezien de structuur van de omgeving, zijnde een halfopen landschap met weilanden en akkers, afgewisseld met stukjes bos of houtwallen met daartussen op aanzienlijke afstand van elkaar bouwvlakken met of zonder een agrarische bestemming, kon [belanghebbende] er weliswaar niet van uitgaan dat de omgeving van de woningen onveranderd zou blijven, maar een ontwikkeling, waarbij op een afstand van ongeveer 32 m van de woningen agrarische bedrijvigheid met 10 m hoge gebouwen en 12 m hoge silo’s zijn toegestaan, lag niet in de rede. [belanghebbende] behoefde de schade, bestaande uit de aantasting van zijn privacy en uitzicht en de toename van stankoverlast, stofoverlast en geluidsoverlast, dan ook niet te verwachten. Gelet op het voorgaande, is het redelijk slechts een gedeelte van de door [belanghebbende] geleden schade, gelijk aan drie procent van de waarde van de woningen onmiddellijk vóór het opkomen van de schade, voor zijn rekening te laten, aldus Van der Poel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/382136c8e6daddfbe5341d60f960551ec6a8d4f6ccdfffdf221d6c087d8999ce | shasum -a 256