Citaat | Raad van State 1 juni 2016

Alinea 42 Raad van State 1 juni 2016

Een alinea uit Raad van State 1 juni 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1493.

Volgens de rechtbank heeft [appellant sub 1] zich beroepen op bewijsnood, dat mede is ontstaan door het lange talmen van de Belastingdienst/Toeslagen. Verder constateert de rechtbank dat het [gastouderbureau A] niet meer bestaat en dat mensen zich nu eenmaal na verloop van een aantal jaren van de tot dat moment bewaarde gegevens over enig jaar plegen te ontdoen. Het rechtszekerheidsbeginsel brengt dan ook met zich dat het risico van bewijsnood aan de Belastingdienst/Toeslagen moet worden toegerekend na het verstrijken van de maximale redelijke termijn, ongeacht het feit dat de Belastingdienst/Toeslagen nog binnen die termijn om aanvullende informatie heeft gevraagd. Deze verschuiving in de bewijslast leidt ertoe dat de Belastingdienst/Toeslagen de toeslag van [appellant sub 1] slechts in afwijking van het voorschot kan vaststellen met overeenkomstige toepassing van het bepaalde in artikel 21. Het standpunt dat de bewijslast zonder meer blijft rusten op degene die een voorschot heeft genoten of diens erven ongeacht het aantal nadien verstreken jaren, moet als ongerijmd van de hand worden gewezen, aldus de rechtbank.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/0d5c0e273e7327c62a1d492fde2857a0e4fca486215bcfd31fb41e16659c93a2. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 0d5c0e273e7327c62a1d492fde2857a0e4fca486215bcfd31fb41e16659c93a2, en de alinea staat in dat document op bytes 13566 tot 14711.