Alinea 32 Raad van State 1 juni 2016

4.2. De rechtbank is tot het juiste oordeel gekomen dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat geen concreet zicht op legalisering van de overtredingen bestond. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de splitsing van de samengevoegde kadastrale percelen door [appellant] en de verkoop van een perceel aan zijn zoon een te onzekere gebeurtenis was om daarmee bij het nemen van het besluit van 28 oktober 2014 rekening te houden. Voor de beantwoording van de vraag of concreet zicht op legalisering bestaat, is de situatie ten tijde van het besluit op bezwaar beslissend. Bovendien heeft het college terecht gesteld dat het kadastrale perceel 3627 geen eigen bouwvlak heeft waarbinnen een hoofdgebouw is toegestaan. Nu met de afsplitsing van voormeld kadastraal perceel de schuur derhalve niet als legaal hoofdgebouw kan worden aangemerkt, kunnen daarmee de geconstateerde overtredingen niet worden beëindigd. Het beroep op artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM kan [appellant] niet baten. Dit artikel laat onverlet dat wettelijke voorschriften, die noodzakelijk kunnen worden geacht met betrekking tot het gebruik van eigendom in overeenstemming met het algemeen belang worden vastgesteld en toegepast. De Wabo en het bestemmingsplan behelzen zodanige voorschriften. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in bijvoorbeeld de uitspraak van 3 februari 2016, ECLI:NL:RVS:2016:207, mag naleving van die voorschriften door handhavend optreden worden afgedwongen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/62544d27ca4be64ab350ea52b27239ea30242f474f2e744359b9a51bcc90cefa | shasum -a 256