Alinea 38 Raad van State 1 juni 2016

Voorts heeft de rechtbank ten onrechte geoordeeld dat de burgemeester gezien de in het advies vermelde strafbare feiten, gepleegd door [eigenaar], ervan uit heeft mogen gaan dat zich een ernstig gevaar voordoet dat de gevraagde vergunningen zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen als bedoeld in artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet bibob. De rechtbank heeft daarbij nagelaten aandacht te besteden aan de relevante, door haar aangedragen jurisprudentie, waaruit volgt dat voor het aannemen van de zogenaamde b-grond een verband moet bestaan tussen de strafbare feiten en de activiteiten waarvoor de vergunningen zijn gevraagd en dus dat eerder is witgewassen met soortgelijke of samenhangende activiteiten als waarvoor de vergunningen zijn aangevraagd, wat bij [eigenaar] niet het geval is. Tussen het toenmalige witwassen door [eigenaar] en de door haar te exploiteren activiteiten waarvoor de vergunningen zijn gevraagd, ontbreekt ieder verband. Verder heeft de burgemeester zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat [eigenaar] sinds 2005 gehouden was aangifte inkomstenbelasting te doen, maar dit heeft nagelaten en dus van 2005 tot en met 2011 stelselmatig heeft gehandeld in strijd met de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: Awr).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be44cc8d16ca7a339e1eb74c05d1428fc04a7a3cf99b94f5d755744478727de4 | shasum -a 256