Alinea 121 Raad van State 27 januari 2016

Overschrijding van de beslistermijnen van de Awb is niet zonder gevolgen. Zodanige overschrijding resulteert in verbeurte van een dwangsom wegens het niet tijdig beslissen. Voorts kan zij aanleiding geven tot bezwaar en beroep, nu voor de toepassing van de wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep het niet tijdig nemen van een besluit met een besluit wordt gelijkgesteld. Overschrijding van een beslistermijn kan bovendien leiden tot aansprakelijkheid wegens onrechtmatige daad, alhoewel volgens de rechtspraak van de Hoge Raad de enkele termijnoverschrijding daartoe niet volstaat. (zie noot 54) Dat overschrijding van een beslistermijn de inhoud van de te geven beslissing dwingend bepaalt, is vrij uitzonderlijk. Zij doet zich in het bijzonder voor als de lex silencio positivo van toepassing is. Dat laatste is echter slechts het geval, als bij wettelijk voorschrift is bepaald dat paragraaf 4.1.3.3 ("Positieve fictieve beschikking bij niet tijdig beslissen") van de Awb van toepassing is. In dat geval mist de regeling van de dwangsom bij niet tijdig beslissen (welke regeling ingevolge artikel 12, tweede lid, van de Awir voor de beschikking tot toekenning van de tegemoetkoming ingevolge die wet geldt) toepassing. De regeling van subsidies in titel 4.2 van de Awb en in het bijzonder de subsidieverlening en de subsidievaststelling laten zich tot op zekere hoogte met de voorschotbeschikking en de toekenning van de tegemoetkoming ingevolge de Awir vergelijken. Een verschil is dat de subsidievaststelling van een separate aanvraag afhankelijk is, welke aanvraag moet worden ingediend binnen een door de wet of het betrokken bestuursorgaan bepaalde termijn. Aan een niet tijdig beslissen op een dergelijke aanvraag kan volgens jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak niet het vertrouwen worden ontleend dat de subsidie overeenkomstig de subsidieverlening zal worden vastgesteld; zolang de subsidie niet is vastgesteld heeft de subsidieaanvrager ermee rekening te houden dat de subsidie lager kan worden vastgesteld. De subsidievaststelling kan niet meer worden ingetrokken of ten nadele van de ontvanger worden gewijzigd en subsidiebedragen of voorschotten daarop kunnen niet meer worden teruggevorderd nadat vijf jaren zijn verstreken na de bekendmaking van de subsidievaststelling of na het moment waarop de subsidie-ontvanger ná de subsidievaststelling niet heeft voldaan aan de verplichtingen die aan de subsidie waren verbonden. De Awb maakt ten slotte mogelijk dat een bestuursorgaan, vooruitlopend op de vaststelling van een verplichting tot betaling van een geldsom, een voorschot verleent. De verlening van een voorschot kan worden ingetrokken en gewijzigd. De Awb verbindt geen bijzondere termijnen, noch aan een dergelijke intrekking of wijziging, noch aan de vaststelling van de verplichting tot betaling waarop het voorschot betrekking heeft. 7. Beantwoording van de gestelde vragen 7.1 Aan de onderzochte rechtsgebieden te ontlenen parallellen

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ba1380742082f667a98a34a72dd8f873153d05d3516d87d991f30b0200479b72 | shasum -a 256