Alinea 19 Raad van State 27 januari 2016

De rechtbank Gelderland is tot het oordeel gekomen dat de Belastingdienst/Toeslagen de termijn van artikel 19, eerste lid, van de Awir met enkele jaren heeft overschreden, maar dat die termijn volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak een termijn van orde is. Overschrijding van die termijn heeft volgens de rechtbank niet de consequentie dat de toeslag moet worden geacht van rechtswege te zijn vastgesteld of dat de Belastingdienst/Toeslagen de toeslag overeenkomstig het voorschot moet vaststellen. Naar het oordeel van de rechtbank volgt zulks ook niet uit enige andere bepaling van de Awir, in welk verband de rechtbank met name artikel 21 heeft genoemd. Volgens de rechtbank ziet de termijn van artikel 21 op de herziening van een reeds eerder definitief vastgestelde toeslag en biedt het wettelijke systeem van de Awir geen aanknopingspunt voor de opvatting dat die termijn ook op de definitieve vaststelling van toepassing zou zijn. Omdat de Belastingdienst/Toeslagen niet op alle gronden van bezwaar is ingegaan (en het besluit op bezwaar met name niet vermeldt welke de wettelijke grondslag van de primaire besluiten is en waarom de beslistermijn is overschreden), heeft de rechtbank het besluit op bezwaar wegens een ondeugdelijke motivering vernietigd. Zij heeft echter aanleiding gezien de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten, omdat [appellant B] de definitieve vaststelling van de toeslagen over de berekeningsjaren 2006 en 2007 inhoudelijk niet heeft betwist en de Belastingdienst/Toeslagen de voorschotten dan ook definitief op een lager bedrag mocht vaststellen en de te veel betaalde voorschotten mocht terugvorderen. 4. [appellant C]

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ba1380742082f667a98a34a72dd8f873153d05d3516d87d991f30b0200479b72 | shasum -a 256