Alinea 42 Raad van State 27 januari 2016

3.3. De rechtbank heeft verder terecht in navolging van het college geoordeeld dat het stuken van de woning voldoet aan de eisen in artikel 3, aanhef en onderdeel 8, van bijlage II bij het Bor. Anders dan [appellant A] en [appellant B] stellen, heeft de rechtbank terecht overwogen dat het aanbrengen van de stuclaag niet maakt dat de draagconstructie als zodanig is veranderd, nu de draagconstructie nog steeds uit de dragende muren van de woning bestaat. Hun stelling dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de bebouwde oppervlakte van de woning is uitgebreid als gevolg van het stuken, wordt evenmin gevolgd. De rechtbank heeft in dit verband terecht overwogen dat de stuclaag de buitenmuren weliswaar iets dikker maakt, maar dat de toename van het bebouwde oppervlak niet zodanig is dat daarmee niet is voldaan aan de vereisten in artikel 3, aanhef en onderdeel 8. De verwijzing naar de uitspraken van 20 april 2011 in zaak nr. 201009975/1/H1 en 19 juni 2002 in zaak nr. 200101406/1, waarin de Afdeling heeft geoordeeld dat het stuken van gevels niet kan worden aangemerkt als bouwen van niet-ingrijpende aard als bedoeld in artikel 1, eerste lid, aanhef van de Woningwet, gelezen in verbinding met artikel 3, eerste lid, aanhef en onder k, van het Bblb, leidt niet tot een ander oordeel. In artikel 3, aanhef en onderdeel 8, van bijlage II bij het Bor wordt niet de eis gesteld dat de activiteit van niet-ingrijpende aard is. Evenmin is daarbij van belang dat aannemelijk is dat het stuken van de gevels voldoet aan de voorschriften die zijn gesteld in het Bouwbesluit 2012, zodat de stelling van [appellant A] en [appellant B], dat het college dit niet aannemelijk heeft gemaakt, hen, wat daarvan ook zij, niet kan baten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/482bc6700b5024f56a30e0ec2fd9a2b28468abac9c9dd02808e03dd33d34b556 | shasum -a 256