Alinea 25 Raad van State 15 juni 2016

3. [appellant] bestrijdt het oordeel van de rechtbank dat de burgemeester op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet bevoegd was tot de sluiting van de woning over te gaan. Hij stelt dat de drugs niet van hem waren. De amfetamine bevond zich in een door hem opgekochte inboedel. Hij was zich hiervan niet bewust. Bovendien was ten tijde van het advies van de politie aan de burgemeester om tot bestuursdwang over te gaan door het Nederlands Forensisch Instituut nog niet vastgesteld dat de cokepasta amfetamine bevatte. De hennep betrof slechts de stengels van de plant en dus afval, zonder werkzame stoffen. Hij had de stengels buiten gevonden en deze voor zijn zoon, die weleens hennep gebruikte, mee naar huis genomen. De drugs waren dus niet bestemd voor verkoop, aflevering of verstrekking in of bij de woning. Er wordt dan ook niet voldaan aan de in het beleid gestelde voorwaarde voor sluiting van de woning, dat vanuit de woning drugshandel plaatsvindt. Voorts is de rechtbank ten onrechte voorbijgegaan aan de beroepsgrond dat het beleid onredelijk is, omdat daarin ingeval van het voor de eerste maal aantreffen van een hoeveelheid harddrugs van meer dan 0,5 gram niet de mogelijkheid wordt geboden tot het geven van een waarschuwing en het beleid evenmin voorziet in de mogelijkheid een belangenafweging te maken, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2486c626f5526c00fe03a0ea24a976898f0175d10d0b5add1aad5b569e3db822 | shasum -a 256