Alinea 61 Raad van State 27 januari 2016

De rechtbank heeft terecht geen grond gevonden voor het oordeel dat de burgemeester de in de rapportage van 1 april 2011 omschreven bevindingen wat de verhuur van kamers betreft niet heeft mogen betrekken in zijn beoordeling van de aanvragen van [appellant]. Daarbij neemt de Afdeling in aanmerking dat hoewel een prostituee ook een kamer zou kunnen huren bij een andere exploitant, dit niet betekent dat deze maatregel in elk geval wat betreft de huur van kamers bij dezelfde exploitant, niet het beoogde effect zou kunnen ressorteren en daarmee illusoir is. Daar komt bij dat de burgemeester zich in dit verband tevens op het standpunt heeft mogen stellen dat ook dient te worden gewaakt voor uitbuiting door de exploitant in het kader van de verhuur van kamers. Het betoog van [appellant] dat in de exploitatievergunning ten behoeve van het prostitutiebedrijf aan de [locatie 3] geen restricties zijn opgelegd betreffende de verhuur van dubbele shifts, leidt evenmin tot een ander oordeel. Dat hieromtrent niets in de vergunningvoorschriften is opgenomen, laat namelijk onverlet dat de in artikel 3.32, eerste lid, van de Apv neergelegde zorgplicht onverkort geldt. De verwijzing van [appellant] naar het advies van de Raad van State bij het wetsvoorstel Wet regulering prostitutie en bestrijding misstanden seksbranche, leidt evenmin tot het daarmee beoogde doel, reeds omdat die verwijzing niet nader gespecificeerd is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ba7280ff23b84761f9f10248a0ddbb3bd80d866a834fe6ce54876b30ddcc0bf | shasum -a 256