Alinea 33 Raad van State 22 juni 2016

6.1. In eerdere uitspraken, waaronder de door [appellante] aangevoerde uitspraak, is impliciet tot uitgangspunt genomen dat de staatssecretaris bevoegd is om in individuele gevallen handhavend op te treden indien de in de Verordening neergelegde compensatieverplichtingen niet worden nagekomen. In die uitspraken heeft de Afdeling over die bevoegdheid evenwel niet uitdrukkelijk een oordeel gegeven. Eerst in deze zaak is de vraag naar de reikwijdte van de bevoegdheid van de staatssecretaris aan de orde gesteld, met name door KLM in haar reactie op het hoger beroep van [appellante]. KLM heeft aangevoerd dat het naast elkaar bestaan van een civielrechtelijke en een bestuursrechtelijke mogelijkheid voor het verkrijgen van compensatie onduidelijkheid en tegenstrijdige uitspraken van rechtbanken oplevert. Voorts heeft KLM aangevoerd dat de bestuursrechtelijke handhaving door de staatssecretaris dient te zijn gericht op het afdwingen van (algemene) naleving van de Verordening door luchtvaartmaatschappijen en niet is bedoeld als gelijkwaardig alternatief voor de civielrechtelijke afdoening van claims van passagiers ter verkrijging van compensatie. Doordat aldus de vraag naar de reikwijdte van de bevoegdheid van de staatssecretaris aan de orde is gesteld, was de Afdeling gehouden om hierover uitdrukkelijk een oordeel te geven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/49147136e533f8cb8165a17d6630f20724a33908c93a69c100b045e6c82889d6 | shasum -a 256