Alinea 21 Raad van State 6 juli 2016

2. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte onder verwijzing naar de uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling van 27 mei 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:1779) het standpunt van de korpschef heeft onderschreven dat artikel 25, eerste lid, van de Wpg niet tot verstrekking van een afschrift van het stuk verplicht. Hiertoe voert hij onder verwijzing naar de geschiedenis van de totstandkoming van die bepaling (Kamerstukken II, 2005/06, 30 327, nr. 3, blz. 84) aan dat de rechtbank heeft miskend dat de weigering van een afschrift van het stuk onevenredig is. Volgens [appellant] volgt uit die geschiedenis dat de korpschef alleen in geval van een grote hoeveelheid gegevens niet tot verstrekking ervan hoeft over te gaan. Dat gegevens worden verstrekt, blijkt volgens hem uit het Besluit politiegegevens, waaruit volgt dat verstrekking geschiedt aan de daarin genoemde instanties. Voorts heeft de rechtbank volgens hem miskend dat haar uitleg van artikel 25, eerste lid, van de Wpg in strijd is met artikel 12 van de Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (hierna: de Richtlijn), met artikel 8 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie (hierna: het Handvest) en met artikel 8 van de Convention for the Protection of Individuals with regard to Automatic Processing of Personal Data (hierna: het Verdrag).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/58bdf30e8b773088eb257dbe40fc89f46c78900b4a55cb4f446200bee3a91781 | shasum -a 256