Alinea 86 Raad van State 6 juli 2016

In de omgevingsverordening Groningen 2009 was aanvankelijk in artikel 4.32 een ontheffingsbevoegdheid voor het college van gedeputeerde staten opgenomen om een ontheffing te verlenen van het in artikel 4.31 neergelegde verbod voor bestemmingsplannen die betrekking hebben op gronden die deel uitmaken van de ecologische hoofdstructuur en die voorzien in wijziging van de bestemming of wijziging van regels ter zake van het gebruik van de gronden die per saldo leiden tot een significante aantasting van de wezenlijke kenmerken en waarden van de gronden die deel uitmaken van de ecologische hoofdstructuur. Deze bepaling is bij een herziening van de omgevingsverordening in 2012, vastgesteld door provinciale staten van Groningen op 20 maart 2013, geschrapt en opgegaan in artikel 4.31. Sinds die datum geldt op grond van artikel 4.31 van de omgevingsverordening voor organen die belast zijn met het vaststellen van de voornoemde bestemmingsplannen een zogenoemd "nee, tenzij"-regime, waarbij een provinciale ontheffing niet meer nodig is. Verder is bij een latere herziening van de omgevingsverordening in 2014, vastgesteld door provinciale staten op 24 september 2014, de begrenzing van de EHS gewijzigd, waardoor de gronden met de bestemming "Recreatie - Verblijfsrecreatie uit te werken" niet meer binnen de EHS zijn gelegen. Gelet op het voorgaande is de Afdeling van oordeel dat het niet ter inzage leggen van de provinciale ontheffing niet leidt tot strijd met artikel 3:11, eerste lid, van de Awb.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/024124c74d10dce624fa118ea9dd7d0d4b671fc2f4803ca14a3cbe027a5bc54e | shasum -a 256