Onder 4.5 Raad van State 20 juli 2016

Voor een goed begrip van die zaak en de betekenis ervan voor de te beantwoorden vragen, schets ik eerst het relevante Britse wettelijk kader en maak ik een korte vergelijking met dat van Nederland. Section 82(1) van de Nationality, Immigration and Asylum Act 2002 (c. 41) (hierna: de Act) geeft een algemeen recht beroep in te stellen tegen een immigration decision . Daaronder valt onder meer de beslissing dat een persoon zal worden verwijderd van het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk. Section 92 beschrijft onder welke omstandigheden zo een beroep vanuit het Verenigd Koninkrijk ( in-country ) kan worden ingesteld. Dat is onder meer het geval wanneer de claim in het Verenigd Koninkrijk is ingediend. (zie noot 99) Section 94(2) sluit het instellen van beroep in-country uit, wanneer de claim is aangemerkt als clearly unfounded . Een claim wordt altijd op zijn eigen merites beoordeeld en kan alleen clearly unfounded worden geacht als het op geen enkele manier voor inwilliging in aanmerking komt. (zie noot 100) Section 94(3) bepaalt dat een claim valt onder section 94(2) , als de betrokkene afkomstig is uit een land dat is opgenomen in section 94(4) , (zie noot 101) tenzij moet worden geconcludeerd dat de claim niet clearly unfounded is. Section 94(4) houdt de lijst van veilige landen van herkomst in en is vergelijkbaar met bijlage 13 van het VV 2000.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef13ad84cf21c3e431834c2a43dec95e99cbe82b98762cb91b4ab65b0a89bf42 | shasum -a 256