Alinea 28 Raad van State 27 juli 2016

3. De rechtbank heeft geoordeeld dat hetgeen [appellant] in beroep heeft aangevoerd niet tot het oordeel leidt dat hij een betere plaats toegewezen had moeten krijgen. Daartoe heeft zij overwogen dat de beroepsgrond van [appellant] over de plaats van [persoon A] niet kan slagen, reeds omdat de plaats van [persoon A] een brancheplaats is voor de verkoop van vis en [appellant] textiel verkoopt. Dat de regels ten aanzien van [persoon B] niet juist zijn toegepast, heeft [appellant] volgens de rechtbank niet gemotiveerd. Het aanwijzen van de branchestimuleringsplaatsen heeft in 2006 plaatsgevonden en daarna is geen besluit tot opheffing van die plaatsen genomen. Dat een aantal branchestimuleringsplaatsen op de bij het besluit van 15 januari 2014 behorende plattegrond niet een daarbij behorende kleur heeft gekregen, wijzigt daarom volgens de rechtbank de status van die plaatsen als branchestimuleringsplaatsen niet. Nu tegen het in 2006 genomen besluit tot vaststelling van de branchestimuleringsplaatsen geen beroep is ingesteld, valt hetgeen [appellant] over de aanwijzing van die plaatsen aanvoert buiten de omvang van dit geding. Tot slot heeft de rechtbank overwogen dat het dagelijks bestuur, alvorens het besluit tot herindeling werd genomen, de marktplaatshouders niet volgens de juiste procedure in de gelegenheid heeft gesteld hun belangstelling voor een staan- of ligplaats kenbaar te maken. De rechtbank heeft dit gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) gepasseerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ce91928e4f6bfdade2483e6a265229d77ab85dec5a84fd4290927d0aaf6204f5 | shasum -a 256