Alinea 38 Raad van State 10 augustus 2016

6.1. Het betoog slaagt. Ten tijde van beroep heeft de minister alsnog het MT-verslag van 14 januari 1992 verstrekt. Dit verslag valt onder het verzoek van [appellant]. Om die reden heeft de rechtbank het beroep gegrond verklaard en het besluit van 6 november 2014 vernietigd. Nu de rechtbank evenwel geen andere grond voor vernietiging van het bestreden besluit heeft gezien, heeft ze dit besluit ten onrechte geheel vernietigd. Voorts heeft ze gelet op het door haar geconstateerde gebrek aan het besluit ten onrechte de rechtsgevolgen daarvan geheel in stand gelaten. De rechtbank had het besluit van 6 november 2014 moeten vernietigen voor zover de minister heeft nagelaten het besluit van 16 juli 2014, voor zover daarbij is geweigerd het verslag van 14 januari 1992 te verstrekken, te herroepen. Vervolgens had zij in zoverre het besluit van 16 juli 2014 moeten herroepen. Nu het gaat om een aan de minister te wijten onrechtmatigheid in het besluit van 16 juli 2014, komen de door [appellant] gemaakte kosten in de bezwaarfase voor vergoeding in aanmerking. Er is evenwel geen reden om in deze zaak een proceskostenvergoeding voor bezwaar aan [appellant] toe te kennen. In de uitspraak van heden in ECLI:NL:RVS:2016:2172 heeft de Afdeling reeds overwogen dat de door [appellant] gemaakte reis- en verletkosten in bezwaar door de minister moeten worden vergoed. Dat zijn dezelfde proceskosten als in de hier voorliggende zaak. Beide bezwaren zijn behandeld op de hoorzitting in bezwaar van 24 september 2014.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1df9d55c9bc9532f4ce58f830683f552792a976b8f10f20683aa265097a5443b | shasum -a 256