Alinea 28 Raad van State 16 augustus 2016

5.1. Voorop gesteld dient te worden dat de vraag of een reeds verleende verblijfsvergunning asiel kan worden ingetrokken naar zijn aard een andere beoordeling vergt dan de vraag of een aanvraag van een vreemdeling om verlening van een verblijfsvergunning asiel al dan niet kan worden afgewezen. Bij een intrekking van een verblijfsvergunning dient de staatssecretaris immers rekening te houden met de omstandigheid dat een vreemdeling de reeds verworven rechten zal verliezen, terwijl bij de afwijzing van een asielaanvraag daarvan geen sprake is. Ook is de eis in de Kwalificatierichtlijn 2004 dat de wijziging van de omstandigheden zo ingrijpend en niet-voorbijgaand moet zijn dat de persoon die in aanmerking komt voor subsidiaire bescherming niet langer een reëel risico op ernstige schade loopt uitsluitend opgenomen in de bepalingen over intrekking en niet-verlenging. In Richtlijn 2011/95/EU (PB L 337/9), die de Kwalificatierichtlijn 2004 heeft vervangen, zijn deze bepalingen ongewijzigd gebleven. Dat er een verschil in beoordeling is kan, zoals de staatssecretaris terecht aanvoert, ook worden afgeleid uit het arrest van het Hof van Justitie van 2 maart 2010, Abdulla e.a, ECLI:EU:C:2010:105. Uit punt 91 van voormeld arrest leidt de Afdeling tevens af dat het Hof het verschil in beoordeling niet ongerechtvaardigd acht. Er bestaat, anders dan de rechtbank heeft overwogen, dan ook geen grond voor het oordeel dat er een ongerechtvaardigd onderscheid wordt gemaakt tussen de beoordeling van de intrekking van een verblijfsvergunning asiel en de afwijzing van een asielaanvraag. De enkele omstandigheid dat volgens het Besluit van 11 mei 2015, nummer WBV 2015/7, houdende wijziging van de Vreemdelingencirculaire 2000 (hierna: WBV 2015/7) de Immigratie- en Naturalisatiedienst niet eerder zal overgaan tot intrekking van de aan de leden van Reer Hamar verleende vergunningen, tot is gebleken van een wijziging van omstandigheden die een voldoende ingrijpend en niet-voorbijgaand karakter heeft, is onvoldoende voor de conclusie dat de staatssecretaris ondeugdelijk heeft gemotiveerd dat de vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer te vrezen heeft voor vervolging dan wel een behandeling in strijd met artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. In dit verband is van belang dat, zoals de staatssecretaris terecht heeft aangevoerd, uit het algemeen ambtsbericht inzake Somalië van de minister van Buitenlandse Zaken van november 2012 blijkt dat veel Benadiri, een synoniem voor de term Reer Hamar, hun voormalige bezittingen - waaronder huizen - hebben teruggekregen en geen risico lopen slachtoffer te worden van schendingen van mensenrechten. Uit de daarna verschenen ambtsberichten van december 2013 en december 2014 blijkt dat de positie van Reer Hamar sinds 2012 niet is veranderd. De grief slaagt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/816a0b81cf9544e58cb77bd47dc757b86add2e5e1fcc21ab70806cce5ca16b99 | shasum -a 256