Alinea 226 Raad van State 24 augustus 2016

31. [appellant sub 3] en het college richten zich tegen het plandeel met de bestemming "Wonen" in het plan fase 1 dat ziet op het perceel [locatie 14]. [appellant sub 3] voert aan dat het plan ten onrechte voorziet in vier bouwvlakken voor het perceel [locatie 14] in plaats van één bouwvlak met een nadere aanduiding hoeveel woningen zijn toegestaan. Hierdoor worden ten onrechte de bestaande woningen niet als zodanig bestemd. Bovendien stelt hij dat ten onrechte ter plaatse niet vijf woningen zijn toegestaan. Hierbij wijst hij erop dat de bedrijfswoning is gesplitst in [locatie 14] en [locatie 15] en dat de raad niet heeft gemotiveerd waarom hiermee geen rekening kon worden gehouden. Daarnaast voert [appellant sub 3] aan dat het perceel [locatie 16] ten onrechte niet bij de planregeling is betrokken. Als voor de percelen samen in één groot bouwvlak voor zes woningen was voorzien, was het ook mogelijk geweest om één van de toekomstige woningen bij [locatie 16] te realiseren. Volgens [appellant sub 3] is de raad op de hoogte van deze concrete plannen en is niet onderbouwd waarom die niet konden worden verwerkt in het plan fase 1 of het plan fase 2. In tegenstelling tot wat is vermeld in het raadsbesluit is in het plan fase 2 geen wijziging van de regeling voor deze percelen voorzien. Het college voert aan dat weliswaar is verwezen naar de uitspraak van de Afdeling over het plan Buitengebied 2010, maar dat niet is onderbouwd dat de voorziene regeling in overeenstemming is met artikel 3.1, tweede lid, en artikel 3.2 van de Verordening. Deze artikelen zien op zorgvuldig ruimtegebruik en op de eventuele noodzakelijke kwaliteitsverbetering van het landschap.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/482cabac87a36df9fd75ebb11de9382b1f710791a6a8ceea1d9db64e22b73d07 | shasum -a 256