Alinea 56 Raad van State 7 september 2016

11. [appellant] betoogt tot slot dat de rechtbank ten onrechte de StAB is gevolgd in de conclusie dat de kans op het verspreiden van dierziekten niet als een planschade veroorzakend element kan worden gezien. Hij voert aan dat de door hem geraadpleegde dierenarts drs. W.G. van den Ekker de risico’s van mestvergisting voor de omgeving heeft beschreven. Als risico is genoemd dat bij transport van mest in open wagens ziektekiemen uit de meststoffen naar de omgeving worden verspreid. Bij transport met tankwagens zijn er risico’s bij het laden en lossen. In dit verband is genoemd Q-koorts, Salmonella, Bovine Virus Diarree, Para TBC en E.Coli. Ook door defecten aan de installatie ontstaat volgens Van den Ekker een vergroot risico op verspreiding van ziektekiemen. Volgens [appellant] kan hieruit worden afgeleid dat de transporten met mest en andere dierlijke restproducten naar de biomassavergistingsinstallatie leiden tot een verhoogd risico op verspreiding van besmettelijke dierziekten in de nabije omgeving. Een redelijk denkend en handelend koper zal dat in overweging nemen en de voorkeur aan een andere locatie geven, tenzij de locatie een substantieel lagere aankoopprijs heeft. Voorts voert [appellant] aan dat het risico op verspreiding van dierziekten voortvloeit uit het gebruik van de installatie en dat dit risico daarom in direct verband staat met de waarde van zijn bedrijf. Volgens [appellant] dient dan ook rekening te worden gehouden met een daling van die waarde als gevolg van het risico op dierziekten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/105be007c3281d58cd9ca8a6140557c14ba0d93cc8293dc3ce7a6ab6299d32f0 | shasum -a 256