Alinea 56 Raad van State 14 september 2016

7.4. De Afdeling stelt vast dat indien aan de gelet op de Algemene beleidsuitgangspunten en het Uitvoeringsbeleid geldende eisen is voldaan, voor een woning in het plan hetzij een uitsterfregeling, hetzij persoonsgebonden overgangsrecht is opgenomen. De raad heeft op deze wijze tegemoet willen komen aan de belangen van diegenen die een recreatiewoning op een van de recreatieterreinen permanent bewonen. De uitsterfregeling zoals deze in de planregels is neergelegd, komt, anders dan [appellant sub 3] betoogt, niet in feite op hetzelfde neer als een woonbestemming. Op voorhand kan niet worden aangenomen dat een onderbreking van de permanente bewoning gedurende een jaar in de praktijk is uitgesloten. Naar het oordeel van de Afdeling heeft de raad door bij de vaststelling van het plan de Algemene beleidsuitgangspunten en het Uitvoeringsbeleid te hanteren, niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel gehandeld. De raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat het bij de woningen die in het plan de aanduiding "specifieke vorm van recreatie - uitsterfconstructie wonen" hebben gekregen enerzijds en de woningen waaraan de aanduiding "specifieke vorm van recreatie - persoonsgebonden overgangsrecht" is toegekend anderzijds, om verschillende gevallen gaat die een afzonderlijke regeling rechtvaardigen. De Afdeling acht het niet onredelijk dat in gevallen waarin aannemelijk is gemaakt dat permanente bewoning valt onder het overgangsrecht van het vorige plan, meer bescherming wordt geboden, via de uitsterfregeling, dan in gevallen waarin aannemelijk is gemaakt dat pas vanaf 31 oktober 2003 sprake is van permanente bewoning. Voor de door [appellant sub 3] bepleite aanscherping van artikel 4, lid 4.1, onder d, van de planregels is dan ook geen aanleiding. Het aangevoerde geeft voorts geen aanleiding voor het oordeel dat het plan rechtsonzeker is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eec50f6c409dbbac592da3312314fecd24a281fec718708ceffe106ab50b1793 | shasum -a 256