Alinea 67 Raad van State 3 februari 2016

8.1. Vast staat dat de panden in 1992 zijn aangewezen als gemeentelijk monument. Het besluit daartoe staat in rechte vast. Het betoog van Fortif dat deze aanwijzing getuigt van willekeur kan in deze procedure niet aan de orde komen. Dat de huidige deuren niet in de plaats zijn gekomen van de oorspronkelijke monumentale deuren, maar van oude versleten deuren en de situatie hiermee juist sterk is verbeterd doet niet af aan het feit dat de deuren zijn geplaatst zonder de benodigde vergunningen en in strijd zijn met het monumentale karakter van de panden, zodat het college bevoegd is daartegen op te treden. Zoals hiervoor reeds overwogen, heeft daarbij, gelet op voormelde uitspraak van de voorzieningenrechter van 29 juni 2010, als uitgangspunt te gelden dat het algemeen bestuur mag gelasten dat de te plaatsen deuren in overeenstemming met de redelijke eisen van welstand zijn en dat de gebouwen een aanzicht hebben wat lijkt op het nog enige aanwezige schetsontwerp. Niet in geschil is dat de huidige deuren niet voldoen aan de redelijke eisen van welstand en niet lijken op het schetsontwerp.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b7e0f09518a972fc54e7873c212b5c62da4004bcd19a0dbf717cb2bab03f449b | shasum -a 256