Alinea 27 Raad van State 21 september 2016

2. Het college betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de opslag van stenen en zand gedeeltelijk onder het overgangsrecht valt. Daartoe voert het aan dat het zich niet meer gebonden acht aan hetgeen in de vaststellingsovereenkomst is opgenomen. Het college wijst in dat verband op de uitspraak van de Afdeling van 18 april 2012 (ECLI:NL:RVS:2012:BW3049) waarin onder meer is opgenomen: "Ter zitting heeft de raad onweersproken gesteld dat de ter plaatse aanwezige opslag niet onder de beschermende werking van het overgangsrecht van het voorheen geldende plan en van het voorliggende plan valt." Het college verwijst voorts naar een bij besluit van 2 januari 2007 (lees: 2008) aan [appellant sub 2] opgelegde last onder dwangsom waarbij [appellant sub 2] onder meer is gelast de opslagactiviteiten op het perceel te beëindigen. Het door [appellant sub 2] tegen dat besluit gemaakte bezwaar is bij besluit van 13 mei 2008 ongegrond verklaard en het tegen dat besluit ingestelde beroep is ingetrokken. Het besluit op bezwaar van 13 mei 2008 heeft daarmee formele rechtskracht gekregen, zodat het zowel wat de inhoud als de wijze van totstandkoming betreft, wordt geacht rechtmatig te zijn, aldus het college. Ten slotte verwijst het college naar de uitspraak van 15 maart 2007 van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's-Hertogenbosch, zaaknr. 07/302; 07/304. Uit die uitspraak op het beroep dat [appellant sub 2] heeft ingesteld tegen een eerder aan hem opgelegde last onder dwangsom blijkt eveneens dat het overgangsrecht niet van toepassing is, aldus het college.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a32fbfbd5afc5c154d38ac900cfbfc769f60d1624ac33a992e6762dcc44b92e | shasum -a 256