Alinea 72 Raad van State 21 september 2016

12.1. Bij de beoordeling van dit betoog stelt de Afdeling het volgende voorop. De zogenoemde leer van het pleitbaar standpunt is in de belastingrechtspraak tot ontwikkeling gekomen. Die leer houdt, samengevat weergegeven, in dat een belastingplichtige geen opzet of grove schuld kan worden verweten ter zake van een onjuist juridisch standpunt dat door hem is ingenomen in een belastingaangifte, wanneer voor dat standpunt zodanige argumenten zijn aan te voeren dat niet kan worden gezegd dat die belastingplichtige, door dit standpunt in te nemen, dermate lichtvaardig heeft gehandeld dat het aan zijn opzet of grove schuld is te wijten dat van hem te weinig belasting is geheven (zie het arrest van de Hoge Raad van 23 september 1992, ECLI:NL:HR:1992:ZC5105). In het belastingrecht wordt het beboetbare feit gepleegd doordat een verklaring - de aangifte - die de betrokkene op grond van artikel 8 en 9 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen verplicht, binnen een bepaalde termijn en zonder voorbehoud moet afleggen, onjuistheden bevat. De leer van het pleitbaar standpunt houdt in dat wanneer een dergelijke verplicht afgelegde verklaring onjuist is doordat zij berust op een verkeerde interpretatie van het recht, de betrokkene geen opzet of grove schuld kan worden verweten als die interpretatie "pleitbaar" was. Die leer houdt derhalve niet een verderstrekkende erkenning in van de rechtsdwaling als algemene disculpatiegrond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8e41a1d5736a2567bab94df72f363488d43973bc6f4feb4697496ef214576db0 | shasum -a 256