Alinea 30 Raad van State 21 september 2016

2. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom te laat beroep is ingesteld tegen het besluit van 17 juni 2014. In dit verband wijst [appellant] erop dat hij tijdens de zitting bij de rechtbank heeft gesteld dat het niet noodzakelijk was om beroep in te stellen tegen het besluit van 17 juni 2014, omdat nog niet was besloten op zijn hangende bezwaar ingediende verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening ten aanzien van de besluiten van 3 december 2013 en 24 februari 2014. Volgens [appellant] diende dit verzoek daarom aangemerkt te worden als het instellen van beroep. In de uitspraak is volgens [appellant] ten onrechte niet op deze stelling ingegaan. Daarnaast betoogt [appellant] dat voor zover ervan uitgegaan moet worden dat te laat beroep is ingesteld, het te laat indienen van beroep verschoonbaar is. [appellant] stelt hiertoe dat het algemeen bestuur verwarring heeft gewekt door in het besluit van 17 juni 2014 op te merken dat het besluit van 3 december 2013 deels gewijzigd is en daarnaast op te merken dat het besluit van 17 juni 2014 ziet op het besluit van 3 december 2013. [appellant] wijst er in dit verband op dat voor zover in het besluit van 3 december 2013 is gelast dat op elke verdieping doorgekoppelde rookmelders en een goedgekeurde brandblusser moeten worden geplaatst, aan de last is voldaan. Voor zover in dit besluit onder aanzegging van bestuursdwang is gelast dat de illegale kamergewijze verhuur moet worden beëindigd is de last omgezet in een last onder dwangsom, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/881208882257bfcddad3d8d1eb218a030fc3a9cecd888769b0c3c0d9ff6bb690 | shasum -a 256