Alinea 60 Raad van State 21 september 2016

8.1. Ingevolge artikel 5:32a, tweede lid, van de Awb, is het bevoegde gezag verplicht om de overtreder een termijn te gunnen gedurende welke die de last kan uitvoeren zonder dat een dwangsom wordt verbeurd. Aan het bevoegde gezag komt bij het bepalen van de lengte van de begunstigingstermijn enige vrijheid toe. Echter, volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling (waaronder de uitspraak van 24 december 2013, ECLI:NL:RVS:2013:2589), geldt bij het bepalen van de lengte van de begunstigingstermijn als uitgangspunt dat deze termijn niet wezenlijk langer mag worden gesteld dan noodzakelijk is om de overtreding te kunnen opheffen. [appellant] heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij niet in staat was om binnen de begunstigingstermijn de overtreding te beëindigen. De Afdeling neemt daarbij in aanmerking dat, zoals het algemeen bestuur ter zitting onbestreden heeft gesteld, niet iedere bewoner over een huurcontract beschikte. Daarnaast kon bij [appellant] geen onduidelijkheid bestaan over de wijze waarop hij aan de last kon voldoen. In het besluit van 21 augustus 2014 is opgemerkt dat aan de last wordt voldaan door het terugbrengen van het aantal wooneenheden tot vier of minder. Voorts is in de Nota van toelichting bij het Bouwbesluit 2012 duidelijk uiteen gezet dat wanneer de eigenaar in de woonfunctie woont en daarnaast vier wooneenheden verhuurt sprake is van 5 wooneenheden en derhalve van een woonfunctie voor kamergewijze verhuur als bedoeld in artikel 1.18 van het Bouwbesluit 2012. Gelet hierop is de rechtbank er terecht vanuit gegaan dat het algemeen bestuur in redelijkheid heeft kunnen besluiten geen langere begunstigingstermijn vast te stellen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/881208882257bfcddad3d8d1eb218a030fc3a9cecd888769b0c3c0d9ff6bb690 | shasum -a 256