Alinea 36 Raad van State 21 september 2016

5.1. Tussen partijen is niet in geschil en de Afdeling neemt dat ook als vaststaand aan, dat de omgevingsvergunning van 15 december 2011 uitsluitend betrekking heeft op het bouwen van de hoogspanningsmasten, zoals op de bouwtekening is te zien, en dat bij het verlenen van deze vergunning de ruimtelijke aanvaardbaarheid en de gezondheidsrisico’s bij het gebruik van de masten voor het ophangen en in werking hebben van geleiders, zijn beoordeeld. De Afdeling heeft die beoordeling in de onder 1 vermelde uitspraken ook als zodanig getoetst, onder meer aan artikel 8 van het EVRM. Het na het oprichten van de hoogspanningsmasten daaraan bevestigen van de hoogspanningsleidingen kan naar het oordeel van de Afdeling niet als bouwen in de zin van de Wabo worden aangemerkt. Het begrip bouwwerk is in de Wabo als zodanig niet omschreven. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer in de uitspraak van 12 september 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BX7117), kan voor de uitleg van het begrip bouwwerk in de Wabo aansluiting worden gezocht bij de definitie van dit begrip in de modelbouwverordening. Deze definitie luidt: "elke constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander materiaal, die op de plaats van bestemming hetzij direct of indirect met de grond verbonden is, hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter plaatse te functioneren". De hoogspanningsleidingen kunnen niet zelfstandig als bouwwerk worden aangemerkt, nu het niet gaat om een constructie van enige omvang. Dat de hoogspanningsleidingen, zoals [appellant sub 3] aanvoert, niet los in de masten hangen en daaraan bevestigd zijn leidt evenmin tot de conclusie dat sprake is van bouwen. Van bijzondere constructieve voorzieningen die maken dat het om een constructie van enige omvang gaat is geen sprake.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9dd4e48a78264a2dd98f4e3b691f0ca28d1448a3c0b20d7ada6dcc25ed5fb390 | shasum -a 256