Alinea 39 Raad van State 21 september 2016

9. Het betoog van Bospark dat de rechtbank heeft miskend dat het college ten onrechte het bezwaar tegen het besluit van 2 september 2002 gedeeltelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard en dat besluit in zoverre heeft herroepen, slaagt. Daargelaten de vraag op welk onderdeel van het besluit van 2 september 2002 deze beslissing van het college betrekking heeft en hoe dat zich verhoudt tot de gegrondverklaring van het bezwaar en de herroeping van dat besluit voor zover niet is voorzien in nadeelcompensatie, is de Afdeling van oordeel dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat Bospark geen belang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van haar bezwaar tegen dat besluit. Weliswaar is de wettelijke grondslag van het besluit van 2 september 2002 vervallen, maar Bospark heeft gemotiveerd gesteld dat zij schade heeft geleden ten gevolge van dat besluit en heeft daarom belang bij een inhoudelijk oordeel over de rechtmatigheid van dat besluit. Daarbij komt dat het college in het besluit van 8 april 2014 heeft erkend dat Bospark financieel nadeel heeft geleden als gevolg van het besluit van 2 september 2002. Het college heeft derhalve ten onrechte het bezwaar van Bospark tegen het besluit van 2 september 2002 gedeeltelijk niet-ontvankelijk verklaard en dat besluit in zoverre herroepen. De rechtbank heeft dit niet onderkend. De rechtsgevolgen van het vernietigde besluit van 8 april 2014 zijn in zoverre derhalve ten onrechte in stand gelaten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/59a9886a1bfc9199ee43b568704e12c53705e6ccf215bee70ec3baf5e94aadc5 | shasum -a 256