Alinea 30 Raad van State 3 februari 2016

4. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris deugdelijk heeft gemotiveerd waarom hij aan het op 28 juli 2008 afgegeven paspoort niet de waarde toekent die [appellant] daaraan toegekend wil zien. [appellant] voert aan dat de staatssecretaris, door voorbij te gaan aan hetgeen in de verklaring van de ambassade over dit document is vermeld, in strijd heeft gehandeld met het interstatelijk vertrouwensbeginsel en het soevereine recht van een internationaal erkend land om te bepalen wie haar onderdanen zijn. In dit verband wijst [appellant] op een passage op de website van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties, alsmede uitlatingen van de staatssecretaris aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, die betrekking hebben op de vraag of de Nederlandse overheid zich mag uitspreken over de rechtsgeldigheid van reisdocumenten in het kader van terugkeer van vreemdelingen naar hun land van herkomst. De rechtbank heeft derhalve niet onderkend dat de staatssecretaris zich in het besluit van 21 november 2014 ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat hij mag bepalen welke eisen aan een Guinees paspoort mogen worden gesteld indien dit in het Nederlandse rechtsverkeer wordt gebruikt. [appellant] wijst in dit verband op de uitspraak van de Afdeling van 28 augustus 2014 in zaak nr. 201400732/1/V3, waarin de Afdeling heeft overwogen dat het de staatssecretaris niet vrij staat een door een vreemdeling ter staving van een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd overgelegd paspoort, waarvan de echtheid op zichzelf door hem niet wordt betwist, geen waarde te hechten, louter op basis van bij hem om andere reden gerezen twijfel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc80a4ab7b98a6adf30f0e3b3da1511fd52b3d275da61b65c16e7119b40013db | shasum -a 256