Alinea 40 Raad van State 5 oktober 2016

5.1. De rechtbank heeft terecht geen grond gezien voor het oordeel dat de weigeringsgrond in artikel 2:12, derde lid, aanhef en onder e, van de APV zich voordoet. Anders dan Market Istanbul betoogt, kunnen de percelen [locatie A] en [locatie C] voor de toepassing van die bepaling niet als één perceel worden beschouwd. Bij ontbreken van een definitie van het begrip "perceel" in de APV heeft het college voor de vraag of sprake is van één perceel betekenis toegekend aan de kadastrale en planologische situatie en de eigendomssituatie van de percelen. Er bestaat geen grond voor het oordeel dat het college dit niet heeft mogen doen. Vast staat dat de percelen [locatie A] en [locatie C] een eigen kadastrale aanduiding, verschillende bestemmingen en verschillende eigenaren hebben. Dat [vergunninghouder] ten tijde van het nemen van de besluiten van 28 mei 2014 en 18 november 2014 zeggenschap had over [holding], maakt niet dat sprake was van dezelfde eigenaar en hoefde voor het college geen aanleiding te zijn om voor de toepassing van artikel 2:12, derde lid, aanhef en onder e, van de APV uit te gaan van één perceel. Hetzelfde geldt voor de omstandigheid dat er een erfdienstbaarheid van weg op het perceel [locatie C] was gevestigd ten behoeve van het perceel [locatie A].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa88aad5215bb46445c886e1f3c6ce83b2ecf0eb842bc7833f6758ea64cfa96c | shasum -a 256