Alinea 39 Raad van State 12 oktober 2016

5. [appellant sub 1] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college in redelijkheid geen omgevingsvergunning heeft kunnen verlenen, gelet op de onevenredige gevolgen die zij zal ondervinden als gevolg van de realisering van het bouwplan. Daartoe voert zij aan dat het zicht vanuit de zuidzijde van de woning ernstig beperkt wordt, het zonlicht op en in haar woning en in haar tuin aanzienlijk worden weggenomen door de dakopbouw, haar privacy in gevaar is als na de bouw alsnog vergunningvrij ramen in de dakopbouw mogen worden geplaatst en het bebouwingsbeeld vanuit haar woning in een zeer dicht bebouwd beeld verandert waarmee ook het zicht op de hemel wordt ontnomen. Volgens [appellant sub 1] zal daardoor sprake zijn van een aanzienlijke afname van haar woongenot en de waarde van haar woning. [appellant sub 1] wijst voorts op door haar te lijden schade als gevolg van de realisering van het bouwplan omdat ze kosten zal moeten maken in verband met de herinrichting van haar tuin en wijst op mogelijke schade aan een haag die thans dient als erfafscheiding. [appellant sub 1] voert verder aan dat de rechtbank bij haar beoordeling ten onrechte belang heeft gehecht aan de omstandigheid dat het bestemmingsplan bouwmogelijkheden biedt die ook negatieve gevolgen voor haar zouden hebben, nu dit een fictieve situatie betreft die niet aan de orde is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2eedb15ddc0e9c8c59e73dfe3aaeb1cd30edc586bb7f245196e99d23bf063ed8 | shasum -a 256