Alinea 29 Raad van State 26 oktober 2016

De rechtbank heeft met betrekking tot de berekeningsjaren 2010 en 2011 geoordeeld dat de Belastingdienst/Toeslagen ten onrechte [appellante] niet heeft gehoord over haar bezwaren. Voorts heeft de dienst naar het oordeel van de rechtbank naar aanleiding van hetgeen [appellante] in bezwaar heeft aangevoerd niet dan wel onvoldoende gemotiveerd waarom dat aan de besluiten van 30 augustus 2013 en 15 oktober 2013 niet afdoet. De rechtbank heeft daarom het besluit van 7 april 2014, voor zover dat betrekking heeft op 2010 en 2011, vernietigd wegens strijd met de artikelen 7:2 en 7:12 van de Algemene wet bestuursrecht. De rechtbank heeft echter aanleiding gezien om de rechtsgevolgen van dat besluit in zoverre in stand te laten. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de kinderopvang in 2010 en 2011 niet plaatsgevonden op basis van een overeenkomst, als bedoeld in artikel 52 van de Wet kinderopvang (hierna: de Wko) en, vanaf 1 juli 2010, artikel 1.52 van de Wet kinderopvang en kwaliteitseisen peuterspeelzalen (hierna: de Wkkp). Voorts is naar het oordeel van de rechtbank niet gebleken dat [appellante] in 2010 en 2011 kosten heeft gemaakt voor kinderopvang. Gelet hierop heeft de Belastingdienst/Toeslagen naar het oordeel van de rechtbank de voorschotten kinderopvangtoeslag over die jaren terecht herzien en op nihil gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9848ff46b6d5941f547f8372ed7195dde4b9821d52952c7a6ca972c51f2b889d | shasum -a 256