Alinea 48 Raad van State 2 november 2016

8.6. Voorts is de Belastingdienst/Toeslagen [appellante] terecht niet gevolgd in haar standpunt dat haar niet kan worden tegengeworpen dat een met het gastouderbureau gesloten overeenkomst niet aan de artikel 11 van de Regeling gestelde eisen voldoet. De door [appellante] opgeworpen rechtsvragen zijn reeds beantwoord in onder meer de uitspraak van de Afdeling van 22 januari 2014 (ECLI:NL:RVS:2014:154). Daarin heeft de Afdeling overwogen dat uit de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 11, derde lid, aanhef en onder c, van de Regeling valt af te leiden dat bedoeld is dat onderzocht kan worden of de aanspraak van de ouder op en de hoogte van de overheidsbijdrage overeenkomt met de overeenkomst die de ouder heeft gesloten (Stcrt. 6 oktober 2004, 192). Dit betekent dat de ouder, om aanspraak op kinderopvangtoeslag te kunnen maken, inzicht dient te geven in de met het gastouderbureau gemaakte afspraken over de kinderopvang door een akte van een overeenkomst over te leggen, waaruit die afspraken blijken. Dat in de aanhef van de Regeling niet naar artikel 52 van de Wko is verwezen, doet hieraan, mede gezien de hiervoor weergegeven bedoeling van die bepaling, niet af. Dat uit de informatie van de Belastingdienst/Toeslagen niet blijkt welke gegevens een overeenkomst dient te bevatten, wat daar ook van zij, laat onverlet dat dit uit artikel 52 van de Wko, gelezen in verbinding met artikel 11, derde lid, aanhef en onder c, van de Regeling volgt. Dat [appellante] daarbij heeft vertrouwd op het gastouderbureau komt voor haar rekening en risico.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44d3f8231e00d784b58e43189ab0265f2d0315787083d189dfa1e357ae8a4643 | shasum -a 256