Alinea 21 Raad van State 16 november 2016

2. [appellant] betoogt - samengevat weergegeven - dat de rechtbank door te overwegen dat het gebruik onder het overgangsrecht valt van het bestemmingsplan "Heuvel", heeft miskend dat het bestemmingsplan "Heuvel 1999" het gebruik van woningen ten behoeve van kamerverhuur niet toestaat. Hij wijst erop dat in beide bestemmingsplannen nagenoeg dezelfde definitie van het begrip "woning" is opgenomen. Volgens hem is, anders dan de rechtbank heeft overwogen, niet van betekenis dat in artikel 5 van het bestemmingsplan "Heuvel 1999" geen relatie wordt gelegd met de definitie van "woning" in artikel 1, onder 21. Daarbij wijst hij erop dat wonen per definitie plaatsvindt in een woning en dat daarbij verschillende woonvormen moeten worden onderscheiden. Verder stelt [appellant] dat eerst met ingang van 20 oktober 2010 in de Wet ruimtelijke ordening is opgenomen dat de gemeenteraad een bestemmingsplan vaststelt, waarbij met het oog op de bestemming regels worden gegeven en die regels in elk geval regels betreffen omtrent het gebruik van gronden. Daarnaast betoogt hij dat als aan de begripsbepaling van "woning" in het bestemmingsplan "Heuvel" wordt toegevoegd dat een woning mede bedoeld is voor kamerbewoning, dit gebruik zou zijn toegestaan. Dat maakt zijns inziens inzichtelijk hoe groot de betekenis is van de definitie van "woning" in een bestemmingsplan. Volgens [appellant] kan een bouwwerk dat is aan te merken als een woning in het geldende bestemmingsplan, zoals zijn woning, ingevolge het voorheen geldende bestemmingsplan niet iets anders dan een woning zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/45b3308715186fa2e3a0eb5e7a5b6afd335184e578c865639e12a2a9a5e69165 | shasum -a 256