Alinea 34 Raad van State 10 februari 2016

4. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat hij niet heeft aangetoond dat de overgelegde documenten op hem betrekking hebben. Met het Chinese paspoort, in combinatie met de andere overgelegde documenten, heeft hij aangetoond dat de thans in de brp opgenomen persoonsgegevens onjuist zijn. Uit het algemeen ambtsbericht China van december 2012 van de minister van Buitenlandse Zaken blijkt dat een hukou voldoende is om een geboortecertificaat te krijgen en een paspoort alleen wordt afgegeven op vertoon van een hukou. Het college heeft de authenticiteit van de overgelegde Chinese geboorteakte en het Chinese paspoort niet betwist en deze documenten hebben, gelet op artikel 2.8, tweede lid, van de Wet brp, een grotere bewijswaarde dan de door hem onder belofte afgelegde verklaring. Voorts gaan de Chinese autoriteiten wel uit van de persoonsgegevens die in de hukou zijn opgenomen en in andere Nederlandse gemeenten wordt een soortgelijk verzoek wel ingewilligd. Tot slot voert [appellant] aan dat de Immigratie- en Naturalisatiedienst hem heeft meegedeeld dat de bij binnenkomst in Nederland bij hem afgenomen vingerafdrukken niet bewaard zijn gebleven. Daardoor kan hij niet met een vergelijkend dactyloscopisch onderzoek aantonen dat de overgelegde documenten op hem betrekking hebben, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bc338d00363a4bd5ae382a9599a47fe56fbae2b35720046b39caa72c8f4aea6 | shasum -a 256