Alinea 38 Raad van State 23 november 2016

4.6. In zijn zienswijzen naar aanleiding van het ontwerpplan heeft het college de raad verzocht om voor de uitbreiding van het bestemmingsvlak op afstand een verantwoording als bedoeld in artikel 3.1 van de Verordening 2014 te geven. Voorts heeft het college vastgesteld dat de benodigde kwaliteitsverbetering van het landschap als bedoeld in artikel 3.2 van de Verordening 2014 ontbreekt. De raad heeft zich in de nota van zienswijzen op het standpunt gesteld dat de artikelen 3.1 en 3.2 van de Verordening 2014 niet van toepassing zijn, omdat het in het plan voorziene gebruik onder het overgangsrecht valt. Niettemin is in het vastgestelde plan in een landschappelijke inpassing in de vorm van een groenstrook rondom het bedrijfsterrein voorzien. Uit de stukken blijkt niet dat de raad naar aanleiding van deze zienswijzen bij de vaststelling van het plan op het punt van de verantwoording als bedoeld in artikel 3.1 wijzigingen heeft aangebracht ten opzichte van het ontwerp. Het had de raad, naar het oordeel van de Afdeling, gelet op deze zienswijzen, duidelijk moeten zijn dat het college het plandeel in strijd zou achten met onder meer deze bepaling van de Verordening 2014. Voorts is het plan wat betreft het perceel ten zuiden van de [locatie 1] gewijzigd vastgesteld ten opzichte van het ontwerp. In het ontwerpplan was op het perceel geen bebouwing toegestaan, terwijl het vastgestelde plan daarop bebouwing met een oppervlakte van 175 m² toestaat. Gelet op het vorenstaande bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat het college in zoverre geen reactieve aanwijzing mocht geven. Het betoog faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0620f35364af9dd2ed5206db40b87dce9e465ddd5e339ae049edbb32e018b4ee | shasum -a 256